Als er meerdere wegen naar Rome zijn, dan wil ik in elk geval weten welke verschillen ik aan kan treffen, dus maar eens drie verschillende verfmethodes naast elkaar uitgevoerd met gelijke hoeveelheden verf en soda-ash/zout oplossing.
Allereerst vroor ik drie lapjes in zakjes in in de vriezer. De lapjes waren doordrenkt met 70 ml. soda-ash oplossing, zonder zout want dat zou het vriezen verhinderen.
Vervolgens maakte ik 3x 15 ml. verfoplossing aan. Deze ging bij het bevroren zakje in en werd buiten in de zon gezet. Alle drie de zakjes waren lek gevroren overigens dus bakje eronder, of een invrieszak gebruiken ;-).
Vervolgens vulde ik drie zakjes met 70 ml. soda-ash/zoutoplossing, de verfoplossing en een droog lapje. Niet dichtgeknoopt maar wat omgeslagen in een bakje gezet (zodat de lucht uit het zakje kan als de magnetron de inhoud verhit) en in de magnetron geplaatst. Ik vond het een stressvolle bezigheid, zag mij al met een verfbom in de weer, dus na 4x 15 seconden op 700 watt vond ik het mooi geweest. Zakjes eruit, en laten staan voor 6 uur.
De laatste serie ging op de mij vertrouwde manier, 70 ml. soda-ash/zoutoplossing in een zakje, verfoplossing erbij, droog lapje erin, even knijpen en in de rijstwarmhoudpan op de warmhoudstand voor 6 uur.
Koud uitspoelen, koud wassen met kleurfixatie, strijken en hier het eindresultaat:
* 5 ml. Roze Toermalijn, 5 ml. Turquoise, 5 ml. Citrien en 1 ml. Onyx
Hier zie je heel goed dat de turquoise een andere reactiesnelheid heeft als je iets van weerstand op de stof gebruikt (in dit geval de bevroren toestand), dan de rode waardoor je meer splitsing van kleuren krijgt.
Hier vind je een blog over dit fenomeen. Het lapje uit de diepvries is echt supermooi geworden hierdoor.
* 7,5 ml. Roze toermalijn, 7,5 ml. Robijn plus 1 ml. Onyx, (plus restanten van de vorige in het bekertje ;-)
* 7,5 ml. Citrien, 7,5 ml. Barnsteen (plus restanten van de vorige in het bekertje)
Conclusie van dit experiment: er is weinig verschil tussen verven in de warmhoudpan of in de magnetron. Als je niet stressbestendig bent, heeft de warmhoudpan de voorkeur ;-). Marjon Hoftijzer gebruikt zakklemmen van Ikea op haar zakken, die laten de lucht nog ontsnappen. Maar niet bij mijn boterhamzakjes, dus ik liet de zakjes maar open, in een bakje met een deksel los erop. Ook zaten er in de magnetronlappen hier en daar witte vlekken waar niks gekomen was. Beide methodes zorgen voor een goede verving want dit heeft maar 6 uur gestaan alvorens uit te spoelen en de hoeveelheid verf is aan de krappe kant voor een fat-quarter. Dat de magnetron voor vagere kleuren zorgt heb ik niet kunnen merken maar ik heb natuurlijk niet direct uitgespoeld dus het had ook even de tijd om in te werken.
De vriesmethode zorgt voor sterke patronen. Vooral met mixen van meerdere kleuren die niet naast elkaar liggen, geeft dit een spannend effect.
Mijn nieuwe crash-stapel-methode in de magnetron moest ik natuurlijk nog een paar keer uitproberen. 
