Sneeuwverven XXL

Afgelopen week twee dagen lesgegeven bij de DIY Textile school, alles over reactieve koudwaterverven. Super leuk, maar ook vermoeiend. 

En na de ijzelochtendtocht op zaterdag was er nou niet direct puf om de verfpotten weer te gaan vullen bij thuiskomst.... Maar op zondagochtend toch nog snel mijn kans gegrepen en dan maar direct XXL. Grote lappen geplooid en losjes met elastiek bij elkaar gehouden:

In de draadmandjes, onderop gewoon een gefrommelde lap:

Sneeuw erop, en verfpoeder gestrooid. Oude resten die ik niet meer vertrouw qua kracht maar die het vaak nog prima weten te doen. Niet vergeten er soda-ash bij te strooien als dat nog niet in je lap zit.

Voor de kachel laten smelten, dat duurt een dag:

's Avonds nog spoelen, want wacht je te lang, dan zijn de mooie ijshalo's alweer vermengd met andere verf.

Het vouwexperiment pakt goed uit:

Het middenstuk is net een orchidee.

De Mandala is ook gelukt, maar een beetje eentonig van kleur. Het tweede mandje kreeg natuurlijk ook veel van de restjesvan erboven en rood hield het kennelijk het langste vol. 

Dit is het typische sneeuwverfeffect, alsof je de verf nog door de stof ziet vloeien, terwijl het er echt al in gefixeerd is. 

De lap in het derde mandje was losjes gefrommeld, en heeft het meeste verf gekregen door wat het van boven opving, ook dat levert prachtige halo's op. 

Gisterochtend trof ik in een hoekje in de tuin nog een verijsd brok sneeuw, ik heb m ingeladen en nog een ronde in de mandjes gedaan:

De verf heeft niet overal kunnen komen. En soms is dat nog mooier ook. Wel heel goed uitkijken met spoelen, want de witte stukken verven nog snel aan met restverf uit het spoelwater. In beweging blijven houden onder de kraan gedurende langere tijd dan normaal.

Tis even werk, maar dan heb je ook een heel bijzonder lapje. De weerberichten zijn goed, donderdag weer sneeuw dus ik laat het draadmandje nog maar even staan en ga op zoek naar meer oude resten verf.

Wat er deze week op de tafel lag...

Eigenlijk wel een handige insteek, wat er op de tafel lag, want van enige structuur in de berichten is niet echt meer sprake... ;-) Daarom zal ik handleidingen wat vaker in het menu opnemen en voor de rest gewoon bloggen over wat er op tafel ligt.

Telkens probeer ik weer een stuk te verven voor de Nancy Crow masterclass die ik in September ga doen in de Elzas, en dat levert meters op:

 Maar ook restjes aangemaakte verf die ik niet telkens wil bewaren. Gisteren Bruin en Fuchsia. Eerst een lap aandrukken in een emmertje, dan de restkleur Bruin erover, flink aanduwen. 

Na 10 minuten afgieten (bewaren) en in een andere pot omkeren, zodat de stofpannekoek andersom ligt. Dan de tweede restkleur, Fuchsia, er bovenop. Weer aanduwen. 

Na 10 minuten heb ik de rest bruin waar ook alweer een lapje in lag, er maar gewoon bovenop gegoten om te kijken wat er zou gebeuren, niet meer aangeduwd, leverde ook een mooi plaatje op:

Verven is zo moeilijk niet ;-) Dan lag de Patchwork Professional op de mat, met een prachtige quilt van Jacqueline de Jonge op de voorkant

En een aankondiging van mijn ecoprints voor het volgende nummer, op de laatste bladzijde:

Die Ecoprints gaan ook geëxposeerd worden in september, maar dat komt later nog wel een keer.

Vervolgens lag de tafel vol met het lesmateriaal voor de verfworkshop die ik deze week twee keer ga geven bij de DIY Textile school in Amsterdam, onderdeel van het Textile Art & Art Quilt programma.

De workshop draait om Reactieve verven, Procion MX, Drimarene-K, Dylon, én Tobasign. Daarom de pure kleuren ook nog maar even op een rij genaaid:

Check, alles in de tas, klaar voor!

Wat er allemaal op de tafel lag...

Het was hier even stil want er moest gewerkt worden.
Allereerst probeerde ik alle pure Tobasign kleuren uit in een zeven staps gradatie zoals ik die ook al van de Procion MX en de Drimarene-K heb gemaakt:

Wat resulteerde in deze staalkaarten, goed om de verschillen te weten met de andere verfstoffen.

Je kunt wel zien dat het vroeg donker is aan de foto's ;-).
Mijn zoektocht naar kleuren is nog niet ten einde want ik heb alle 13 pure kleuren ook nog weer met elkaar gemixed in 3 verhoudingen, wat alleen al 230 strijklapjes werk oplevert:

Toen de tafel weer leeg was, kon ik het inmiddels gearriveerde quiltframe van John Flynn uitproberen:

Best een aanwinst, gelukkig liepen de lijnen wel in de richting van de speelruimte, ik zal er later nog eens uitgebreider verslag van doen.

Toen ook dat uitgeprobeerd was, lag er nog een verfwens. Ik wilde een grote linnen lap van geel naar paars verven, op de tafel. Maar het is zo koud in mijn tuinatelier. Daar werd iets op gevonden, de electrische deken eronder (liggen soms al voor 15 euro bij de discounter)!

Plastic erover, houten frame erop, weer een laag plastic, lap er in.

Ik wilde de methode van Ann Johnston's DVD uitproberen dus verf vooraf in 8 delen verdelen, en dan met de handschoenen inwrijven. Nou dat ging prima, maar wel stresserig en vieze handen dus geen tussendoor foto's, wel één van het eindresultaat, 100x150 cm:

Dit is de Briljant gele Tobasign verf met de Violet paarse, precies was ik voor ogen had als achtergrondlap, de stress waard geweest. En de electrische deken kwam er weer brandschoon onder vandaan ;-)! De tafel is weer leeg....

Puur Bruin, Procion MX-5BR

In een zoektocht naar nieuwe kleuren kocht ik bij Quiltvaria een pure bruine procion, MX 5BR. (pure kleuren zijn niet gemixed en splitsen niet in het verfbad, klik hier voor een overzicht )
Lag al een tijdje in de kast, nu maar eens uitgeprobeerd:

Altijd een heerlijk gezicht:

De lichtste tinten van deze bruin zijn ook mooie huidtinten, in het echt iets meer zalmroze dan het nu lijkt maar niet te! De derde op deze rij is de originele kleur:

Het is een prachtige serie 'neutrals'. En dat komt goed uit want ik wil volgend jaar de masterclass van Nancy Crow in de Elzas te volgen en daar zijn vele meters 'neutrals' voor nodig. De eerste 7 liggen klaar! 

Op het Tobasign blog heb ik de briljant gele uitgeprobeerd, heel zonnig! Dit keer eens niet met zwart donker gemaakt waardoor je dat vage groen kreeg maar met violet, de 'cognac' route gedoopt ;-). Ook blij mee.

Cognac maar dan anders

Op het Tobasignblog ontdek ik deze week hoe je cognac geel maakt!

Op het Berninablog leg ik uit hoe je dit kerstornament maakt:

En op het Quiltersgildeblog prijs ik de nieuwe online bibliotheek de hemel in. Het is dan ook een onontdekt pareltje. Zo zijn bijvoorbeeld alle boeken van het duo Jan Beaney en Jean Littlejohn ook te leen. De eerste drie even niet want die heb ik nu in huis ;-)

En in de Facebookgroep Hobbyboeken kon ik dit Out-of-print boek van diezelfde Jan Beaney te pakken krijgen, tweedehands:

Tijd tekort maar gelukkig komen er een aantal vrije dagen aan!

Nog een hanger van zijdevlies

Nog een variant uitgeprobeerd, een zijdevlies gestreken:

Met vliesofix op industrieel vilt, twee laagjes dit keer want deze was wat dunner dan de vorige:

Een cirkel eruit geknipt maar wacht, ik moest er nog doorheen stikken dus daar had ik beter even mee kunnen wachten ;-) toch gelukt:

Maar de kleine rondjes zijn echt te priegelig voor onder de machine dus eerst gestikt en dan voorzichtig uitgeknipt:

Om de rondjes kraaltjes genaaid met de hand, aan de achterkant een spiraalveer, zelf gedraaid om een breinaald van zilverdraad:

Met deze ben ik heel blij, een schat aan nieuwe mogelijkheden met die zijdevliezen!

Hanger van zijdevlies

Een blogbericht eerder schreef ik al over het verven van Silk Carrier Rods en het maken van zijdevlies. Het zijdevlies is fragiel, de sericine houdt de boel net genoeg bij elkaar om er even wat mee rond te spelen maar het is niet duurzaam genoeg zonder het vast te stikken.

Ik wilde er graag hangers mee maken, dus eerst de vliesen maar op vliesofix gestreken. Probeer het papier vanuit het midden te verwijderen want aan de randen is het heel kwetsbaar.

Vervolgens op een stuk industrieel vilt gestreken (tussen bakpapier)

Uitgeknipt en gezocht naar bijpassende garens:

En vervolgens intensief doorgestikt. Dat lijkt een beetje jammer, en dat is het ook maar het zijdevlies is niet sterk genoeg om zonder stiksels staande te blijven. 

Dubbelgestikt met ruimte latend voor een koord:

En een stuk losgesneden, waar ik later weer spijt van had, dus met kraaltjes de boel weer aan elkaar gemaakt:

Hier is het eindresultaat, een  beetje groot voor mijn smaak, maar daar kan ik een volgende keer rekening mee houden! En dan zou ik me ook beperken tot garen in de kleur zelf. En zo leren we steeds meer ;-).