Paalshibori bij Wil

Vandaag samen met Suze een workshop Paalshibori bij Wil Opio Oguta gevolgd in Almere. Bij paalshibori wikkel je een lap stof op verschillende manieren om een pvc-pijp heen. De pijp kan verschillende maten hebben, de stof kan op verschillende manier gevouwen worden, je kan strak en los wikkelen en zo zijn er zeer veel variabelen te bedenken. We hebben er een aantal uitgeprobeerd en dat was echt supergaaf. Heerlijk om er een expert bij te hebben die ziet wanneer je de fout ingaat of je opmerkzaam maakt op de uitkomst van wat je aan het doen bent. Ik werd dan ook heel erg blij toen ik vanavond de onderstaande lappen stond te strijken. Bedankt Wil voor de leuke en leerzame dag, en jammer Corinne dat je er niet bij kon zijn!

PS. De ondergrond was voor de eersten een gifgroene lichte lap, met als tweede kleur paars, en de laatste zalmroze met een oranjebruine tweede kleur.

Hollandse hartjes

Gisteravond direct aan de slag met hollandse stofjes in een hartvorm voor de hartenaktie van Shirley Goodwin. Hier het eerste magere snel/snel - dat wordt nooit wat - resultaat. De cordonrand linksom is nog van rechte stof (oh ja schuin snijden), de cordonrand rechtsom is al schuin gesneden. Beide uit de losse pols eronder gestikt. Niet echt fraai, onregelmatig en het komt omhoog. Dus de boeken er maar eens op na geslagen.

In dit boek, Piping hot curves, vond ik een bruikbare uitleg (staan trouwens ook prachtige uitwerkingen in). Mooie gelegenheid om me deze techniek eigen te maken.


Je snijdt dus schuine stroken van 2 cm., strijkt deze dubbel, legt er een katoenen draad tussen en naait deze met een ritsvoetje vrij strak dicht met ruimte voor nog een stiksel tussen de dikke draad en dit stiksel.




Vervolgens stik je dit band aan de goede kant van de stof, langs de rand van de vorm.

Je kunt eenvoudig hoeken, maken, door de naald te laten zakken in de stof, voetje omhoog, en de stof in de juiste hoek te verschuiven. Later kun je dit wel inknippen.










Als je helemaal rond bent, knip je driehoekjes uit de rand om de overtollige stof kwijt te raken, voordat je gaat omvouwen.

Vervolgens keer je de randen al strijkend naar achteren, waardoor de piping naar de buitenkant gaat en de vorm mooi afgewerkt wordt. Deze vorm stik je vervolgens in de naad op een ander lapje. Ik heb tegeltjesstof gekocht met nog veel meer lieve hollandse plaatjes, dus ik kan mooi nog even dooroefenen op deze leuke techniek!

Oproep voor Healing Hearts blocks

Shirley Goodwin ken ik vanuit een online class, zij doet op haar weblog een oproep voor het insturen van hart-blokken om quilts van te maken voor de nabestaanden (vrouwen en kinderen) van een mijnramp in Nieuw-Zeeland.
Ze wil het liefst zo snel mogelijk wat kinderblokken om de kinderen met kerst in elk geval een ´hartverwarmend´ dekentje te kunnen geven.

Dit zijn de vereisten:

- creme achtergrond – calico is fine

- 6 ½” onafgewerkt -> 16,5 x 16,5 centimeter.

- Pieced or appliquéd hart of harten.

- Elke bewerkt stofje is goed, voor de kinderen is het leuk als er ook kinderstoffen tussen zitten. En misschien is het een idee om typische hollandse stofjes te gebruiken om te laten zien dat er ook vanuit Nederland wordt meegeleefd.

Dit is het adres waar je je block naar toe kan sturen:

Shirley Goodwin
51 Charles St
Rangiora 7400
New Zealand

PS. En denk niet dat ze niet zitten te wachten op reacties uit Nederland, Shirley heeft me al laten weten dat ze het het heel erg waardeert.

Drukke week

November is een drukke week op het werk maar de week werd op twee manier nog wat leuker dan deze al was.
Allereerst klepperde mijn brievenbus, en lag er een pakje van Aart op de mat. Met een agenda-omslag in precies de kleuren die ik gevraagd had, een print van de foto die ik van ´t zomer al zo bewonderde en prachtig bewerkte stoffen. Ik moest er telkens weer even naar kijken terwijl ik op pad was voor besprekingen.

En hij had er iets heel leuks bij gedaan, een boekje over smeedijzeren hekwerken, een vondst bij de lokale boekwinkel. Echt super inspirerend. Ik ga maar gauw weer aan de slag met mijn linosnede van het rozenprieel.

En verder hadden we weer een bijeenkomst van onze quiltgroep, waarbij we op zoek zijn naar een eigen stijl. De opdracht was o.a. om een selectie te maken van (kunst of anderszins) zaken die je inspireren. Hier een collage. Ik word echt blij van wat hier op staat. Goede oefening, nu de grootste overeenkomsten nog op een rij zetten.

Meer krimp

Nu ik de smaak te pakken heb, en nog een box vol geverfde bourettezijde, vandaag nog maar eens wat ingepakt. Bourettezijde verft erg mooi, maar is heel los van weefsel, dus ik vind het niet eens zo fijn om mee te quilten. Voor dit doel is het echter meer dan prima!


Hier wat materialen bij elkaar gezocht, reepjes van een velletje foam, een onderzetter, beschermingshoekjes van een stellingkast, plastic lichtgevende vlindertjes (ook leuk om mee te stempelen trouwens) en weer veel knopen.






Alles weer netjes inpakken. Wel oppassen met naaien, in foam kan het niet zoveel kwaad maar als je op knopen stuit, breekt je naald. Dus liever wat ruimer omnaaien.




Zo, alles ingepakt. Weer het korte wasprogramma op 40 graden, en klaar:



Hier zie je trouwens goed dat je losse flappen wel vast moet zetten. Links en rechts in het midden en een stuk boven aan heeft zich niet gehecht. Maakt niet uit hoe, grofweg wat cirkels, of lijntjes, als het maar even op elkaar geklemd zit zodat het op elkaar kan vilten. De krimp is trouwens ongeveer 25%, dat je daar ook rekening mee houdt ;-).

Het leuke is dat je nu een hele zachte lap hebt, waar je lekker met kraaltjes en borduursteken mee aan de slag kan. En daar zocht ik al eventjes naar, dus wordt vervolgd.

Quilten + Vilten = Krimpen = Structuur

De serie Eigentijdse quilts, is één van mijn favoriete boekenseries. En kort geleden kwam er één uit met het thema kleur, textuur en vervorming.

Het is een inspirerend boek, al klopt niet alles wat er in staat (zo denkt de schrijfster dat je wol niet met Procion MX kunt verven omdat dat niet zuur is... maar dan vervang je de soda toch door azijn niet waar?).

Wat ik echt een leuk hoofdstuk vond, is het hoofdstuk Krimp waarbij ze op allerlei manieren structuren in stoffen weet te brengen. Vandaag experimenteerde ik op eigen houtje maar eens met wat ik in huis had, zonder het wateroplosbare garen wat zij gebruikt.

Hier heb ik een geverfd lapje bourette zijde op een lapje wolvlies gelegd. Dit wolvlies is eigenlijk een halfproduct, het is al een vlies en dus makkelijk verwerkbaar, maar je kunt/moet het nog verder vervilten om er een stof van te maken.
En onderop een lapje chiffon-zijde in een elastische binding (om de wol af te dekken, zowel in het belang van je naaimachine als in de wasmachine).

Zijde en wol zijn beide een dierlijke vezel met schubben en grijpen onder invloed van zeep, warmte en beweging, in elkaar. Omdat het wolvilt nog niet gekrompen is als halfproduct, kun je die mooi gebruiken om structuren te maken waarbij het de zijde eerst ´aanvat´ en vervolgens ´meeneemt´ in het krimpproces. Behalve op de plekken waar je harde dingen vast maakt waardoor het niet mee kan krimpen!


Met dit principe in gedachten heb ik als eerste met vrij machinaal quilten, grote en kleine knopen tussen de toplaag bourettezijde en het wolvlies genaaid. Zonder voet want anders kom je niet om de harde verhogingen heen!





Voor een tweede lapje heb ik met de normale voet vierkantjes genaaid (of eigenlijk eerst tunnels) en daar bingoballetjes en schijfjes in laten zakken en afgegrensd door de dwarslijnen te naaien zodat ze opgesloten zaten.


Zo zag de achterkant eruit.








Deze lapjes gingen op het miniwasprogramma van 40 graden, 30 minuten met zeep in de wasmachine. En kijk eens wat er uit kwam:






Als het droog is, knip ik de knopen er weer uit via de achterkant. De stof is zo vervilt dat dat zonder problemen kan.

In het boek, sandwiched ze met witte stof, en verft naderhand in een koudwaterverfbad. Dat ga ik ook nog eens uitproberen, want dit smaakt naar meer! En zijde en wol reageren allebei onder invloed van azijn met procionverf, maar wel verschillend in kleurdiepte dus dat kan hele leuke effecten opleveren!

Naaimachine

Mooi is-tie he? Deze Bernina Aurore 440 QE naaimachine.
Staat al 6 weken ingepakt op mij te wachten. Ik kocht hem na de workshop met Katie Pasquinie Masopust, van Bernina, die de bruikleen naaimachines sponsorde.
Kreeg hem mee met een Frans boekje. Heb natuurlijk gemaild of ik een Nederlands boekje kon krijgen, al was het via PDF. Was geen punt. Maar het komt niet. Ligt het aan de Fransen? Of aan de Nederlanders? Ik weet het niet, ik weet wel dat ik met enige treurigheid maar doornaai op mijn trouwe Pfaff die nooit klaagt, nooit frans tegen me praat, en ook zonder handleiding goed te gebruiken is.

Maar deze klaagzang heeft ook iets goed in petto. Want al googlend kwam ik op een website van een mevrouw, Marja Gerrijts-Rozema, die er een missie van heeft gemaakt om handleidingen van oude machines te verzamelen, en te koop aan te bieden voor wie ze zoekt, waarbij de opbrengst geheel ten goede komt aan de Parkinson vereniging.
Zo heeft ze al 3000 euro opgehaald die ze deze maand gaat overhandigen, is het niet fantastisch?

Wil je haar ook helpen, om haar collectie compleet te krijgen, of ben je zelf nog op zoek naar een handleiding voor een (oudere) naaimachine, dan kun je hier alle informatie vinden:

klik hier




Helaas kon ik mijn gewenste handleiding niet kopen voor het goede doel, ik had het met plezier gedaan. De machine is nog te nieuw... Ik denk dat ik hem nog maar eens oppoets terwijl hij werkeloos staat mooi te wezen.