Ik wilde het graag driedimensionaal proberen, en heb dus een ingebonden bolletjeslap (kijk bij Christina voor meer foto´s in het platte vlak) om een grote steen heen gevilt en na drogen de bolletjes open gesneden:
Natuurlijk heb ik ook de ingepunchte knopenlap van de vorige blogpost verder natgevild. Er zijn vast mensen die zich afvragen waarom je nog nat zou vilten als je het ook droog kan met de punchmachine.
Ik denk dat het antwoord daarop is, dat iedere techniek zijn eigen karakter heeft. Met natviltenkun je wol laten krimpen in de natuurlijke weg. De bolletjes van de foto hierboven zou je niet kunnen punchen, maar door het natvilten, krimpt de wol stevig in elkaar waardoor het bolletje ook blijft ´staan´.
Bij de knopenlap, betekent dat, als je de bovenkant van de knoop openmaakt, dat de krimpende wol zich om de met stof bedekte knoop heen trekt. Met een stevig eindresultaat. Ik heb de knopen ingepuncht omdat dat het makkelijkste is, je kunt ze natuurlijk ook met een naaimachine of met de hand innaaien.
Tot slot nog een ´mislukt´experimentje, ik wilde graag een bolletjesketting vilten maar ondanks wasmachine-geweld, krompen de bolletjes niet genoeg voor een stevig ketting. Toen maar open geknipt en een leuke schikking bedacht. Ik zie er wel een begin van een quilt in, wacht maar af ;-).
Tot slot kocht ik nog een boekje met de titel Vilten is voor mij, een samenstelling van 93 Nederlandse vilters die hun werk op een dubbele pagina laten zien. Het is prachtig vormgegeven en de gefotografeerde viltwerken zijn superinspirerend, aanrader!
Had ik al gezegd dat het een superleuke dag was ;-)?
Friday I did a couple of wetfelt experiments, to see if I could make a starting point for a quilt. ´Structures´ was the theme. I love the results and will keep experimenting with this part of wet felting.




























