En weer nadert een quilt het eindstadium, dit keer de abstracte quilt die ik begonnen ben in de workshop met Sue Benner.
Sue waarschuwde me al dat de (in photoshop bewerkte) foto te weinig varieerde in kleurwaarde om tot een goede compositie te komen. Ik heb daar wel op gelet bij het kiezen van de stoffen maar al met al, is het eindresultaat van de top toch te vlak:
Gisteren was Ina hier, en konden we er samen even naar kijken. Zij kwam met de suggestie om er een extra gondel aan toe te voegen in een oranje/gele kleur, op 1/3e in de voorgrond, dus vandaag maar eens wat uitgeprobeerd:
Het gele vlak heb ik gemaakt door allemaal stukjes stof op vliesofix te strijken en daarna de vorm eruit te knippen (dit is één van de technieken die Sue gebruikt, het bruinrode hekwerk van de steiger is ook zo gemaakt):
De vorm op de achterkant getekend en uitgeknipt:
Wel wat massief, en nu ik toch alles heb losgelaten, de binnenkant er uit de vrijehand uitgeknipt en de groenige ´zwaarden´ ingevuld met een paarsachtig stofje:
Het is top om ze zo verkleind even allemaal op een rij te zien. Hoewel het al beter is geworden, ben ik er nog niet uit, daarom zet ik ze ook online, want dan kan ik er af en toe even naar kijken en over doordenken.
Kees van de Wetering suggereerde al eens dat ik de uitgeknipte vorm van de gondels los moest laten gezien het meer abstracte van de achtergrond. Dat begrijp ik inmiddels ;-), maar ik vind de vorm zo kenmerkend voor Venetie en ik ben er stiekem een beetje verliefd op. Ach, het geel zit nog niet vast dus alles is nog mogelijk!
PS van 3 uur later:
Daar ben ik weer, dank jullie wel voor jullie feedback, de gele gondel is inmiddels in -tig stukjes geknipt en daarmee heb ik abstracte gondels gemaakt. Nu stop ik er maar eens even mee, zodat ik morgen weer met een frisse blik kan kijken!




