Sneeuwverven, tweede ronde

OK, het wachten is beloond, hier de resultaten van de tweede ronde (deels op ecru satijn, deels op witte satijn katoen). Die met groen, zijn spijtoptanten van de vorige ronde die nog een keer de sneeuw in gingen, nu met rood, bruin en zwart:

 

Ik heb er dit keer veel witte stukken tussen zitten, eerst vond ik dat jammer, maar later bedacht ik dat ik nog een werk wil maken met orchideën erin, dan konden ze wel eens goed van pas komen. De tekening erin is prachtig:

 

Maar de absolute winnaar is deze lap, geen idee hoe die de pot in is gegaan om er zo weer uit te komen, wisten we het maar ;-) maar ach dan is het ook niet meer zo spannend.

 

De regen spoelt de laatste sneeuw weg, dus ik ga maar eens aan een ontwerp werken.

Mooi... (maar niet van mij)

Verfvriendin Martha heeft inmiddels haar sneeuwverflappen uitgespoeld en vond het nodig me even de ogen uit te steken ;-):

 

Hoe krijgt ze het voor elkaar, turquoise wil nooit goed met kou, zelf beweert ze dat ze voor zover ze nog kan nagaan, vooral véél verfpoeder heeft gebruikt.
Ook deze zijn prachtig:

 

Ikzelf laat heel stoer mijn potjes nog een dag bij de verwarming staan, ik heb het idee dat de kleuren dan nog beter de tijd krijgen om zich te hechten (en te splitsen).

In de tussentijd mijn werkruimte maar eens de tafel opgeruimd, kwam ik de haastig opengemaakte envelop nog tegen van de staalkaarten van Mia...valt daar toch deze kaart uit:

Met de kleuren van de staalkaart... ik ben er toch zo blij mee!
Ik heb zelf nooit veel kaarten gemaakt, maar doe nu mee met de kerstkaartenruil van het artquiltforum. Dat wordt een mini-galerie met werkjes van mensen die mijn quiltpad telkens weer kruizen en me met een werkje er aan herinneren hoeveel moois we samen delen. Deze komt daar ook beslist tussen! Dank je wel Mia. Ik naai nog even vlijtig verder aan mijn kerstkaarten:

Sneeuwverven, de eerste oogst

Het blijft superspannend wat er onder de sneeuw uit de potten komt, hier heb ik een wat grijze satijnkatoen als ondergrond gebruikt:

 

 

En dit zijn de leklappen, die veel langer in de verf hebben gelegen en dat is te zien!

 

 

Met dit setje ben ik wel blij:

 

Hier moest ik om lachen, want de lichte, dat moet een restlapje katoen zijn waar polyester bij in zit, want de leklap eronder heeft alle verf wel geabsorbeerd:

 

Over deze groengele was ik eerst wat teleurgesteld:

 

Tot ik het ging strijken en dit soort stukken zag:

Eigenlijk prachtig, en toen ik het bij de rest legde, wist ik zeker dat ze niet opnieuw het verfbad in gingen:

Zooo, even uitrusten, maar ik ga nog een volgend rondje, voordat de sneeuw weer weg is, deze lappen zijn zo bruikbaar!

 

PS. dit is dus die oude verf die in het pakket van marktplaats zat en  minstens 30 jaar oud was aan het etiket te zien. Ik geloof dat van de (turquoise)blauwe de kracht af is, maar voor de rest toch heel acceptabel! Nooit meer iets weggooien dus.

Staalkaart no 12 en sneeuwverven

Door de sneeuw bracht de post staalkaart no 12, van Christina:

 

Met een, zoals ze schrijft, ´niet zelfgemaakte maar wel zelfgekochte´ kaart. Werk van Anco Brouwers. En Christina kent mij zo goed, dat ze weet dat ik uren naar deze kaart kan kijken, want ik vind haar werk echt geweldig.

 

Ondertussen smelt het sneeuw vlijtig in de potjes:

 

Janny vroeg me nog wat ze kon doen zonder enorme investeringen in spullen te doen die ze nu niet in huis had. Ik heb hier oude potjes batikverf gebruikt die bij mijn marktplaatskoopje zaten, ook prima spul, en 30 jaar na dato nog prima bruikbaar.

Maar heb je nou echt helemaal niks in huis, denk dan eens aan de dylon-tinnetjes van de drogist. Dat is ook procion verf maar een warmwater variant. Dus alles werkt hetzelfde (soda in de lap, sneeuw met verfpoeder erop), maar na afloop moet je het emmertje even in een afgesloten bakje in je magnetron zetten en kort verwarmen. Of in de rijstkoker een tijdje of een andere manier om het warm te krijgen. En dat weer af laten koelen, dan is dat ook wel gefixeerd.

Dylon is natuurlijk veel te duur om structureel mee te gaan verven, maar voor een keertje uitproberen of het wat voor je is, prima geschikt! Ik ga eens kijken wat er van mijn lappen geworden is!

Sneeuw...verven, en weer een staalkaart!

Sinterklaas liet als kadootje een pak sneeuw achter, jippie:

 

Voor dag en dauw de potten al gevuld (in sodaoplossing gedrenkt lapje onderin een emmertje, bloempot met gaten erbovenop, daar ook een in sodaoplossing gedrenkt lapje in, afvullen met sneeuw, procion verfpoeder in minimaal drie kleuren erop strooien, nog een laagje sneeuw, en bij de verwarming wegzetten, hier meer foto´s):

Spannend weer! Hopelijk morgen nog een rondje voor de sneeuw weer verdwijnt. Ook bracht de postpiet weer een prachtige staalkaart, van Mia dit keer:

Erg mooie combinatie wat mij betreft. Het leuke is dat Mia ipv. Onyx, een andere zwarte procion heeft gebruikt, te weten Jet Black. Jet Black is blauwig zwart, waar Onyx roodachtig zwart is. Dus het effect is direct anders. Mooi om dat zo in beeld te zien.

Give Away!

Op het internationale groepsblog ´And then we set it on fire´ wordt van 1 t/m 8 december een ´bookreview´ en een ´Christmas Give Away´ georganiseerd.

Ik bijt de spits af, met mijn twee favoriete boeken van dit jaar:
Textile Adventures van Mirjam Pet-Jacobs

en Textile is alive van Ellen Bakker (ook in het nederlands verkrijgbaar onder de titel Textiel Leeft)

Ook een kans maken om één van deze boeken te winnen? Laat een reactie achter bij het Fireblog (niet hier). Op 8 december is de trekking.

En als je toch wilt reageren hier, ben ik benieuwd wat jouw favoriete boek van dit jaar was? Sinterklaas en de kerstman wachten tenslotte nog op mijn verlanglijstje ;-).

AQGO, staalkaarten en...

Vandaag kwam AQGO weer bij elkaar en daar werd hard gewerkt:

Naast dat dat gezellig en leerzaam was, ging ik ook met een paar schatten naar huis:

4 mensen (Aart, Janneke, Jo en Gerrie) hadden hun staalkaartenserie geverfd en meegebracht:

Ik word toch zo blij van al die schakeringen, en vooral dat we straks exact weten hoe we die kleur moeten maken!!

En verder had ik Ada, één van de groepsleden gevraagd om een pakket voor mij op te halen bij haar in de buurt, wat ik op marktplaats had gekocht. Geen probleem, ze zaten alleen wel wat krap met z´n drieën, vertelde ze opgewekt....

Ik dacht alleen de doos gekocht te hebben, vol batikspullen, maar ik had er spontaan twee mega- spanramen erbij gekregen... Echt supersuperblij mee, en de meiden dankbaar dat ze zich zo klein mogelijk gemaakt hebben onderweg...

Wetende dat deze verrassingsdoos naar mij onderweg was, had ik mij ook een boekje aangeschaft, bij het britse Batik Guild, jawel, dat bestaat ook. En alweer 20 jaar en daarom hebben ze een boekje uitgegeven met moderne batiks. Dat boekje lag op de mat bij thuiskomst:

En het is echt superleuk, kijk maar:

 

En dit alles is in gang gezet omdat ik vorige week zaterdag bij QuiltenSpeciaal les had van Els van Baarle:

Superleuke dag gehad ook. Ik heb het gevoel dat ik omgekeerd in de tijd zit te schrijven. Afijn, als je wilt weten hoe het vandaag was bij AQGO moet je maar even bij Aart, Janneke of Liesbeth kijken want ik ben druk met mijn surprisedoos uit te pakken (en het is nog geen eens december).