Eindelijk... quilten

Ik ben zo enthousiast over stofverven en stofbedrukken, dat ik wel eens uit het oog verlies waar ik het allemaal voor doe: quilten! Nou is de zomer ook erg geschikt om te verven maar de naaimachine moet wel geolied blijven dus die gisteravond er maar eens bijgepakt. Na wat knippen en schuiven, had ik deze collage gemaakt van mijn lino-stofjes.





Afgelopen jaar heb ik de cursus Machinaal Quilten bij Marjon Hoftijzer gedaan, erg leuk, erg leerzaam maar nu moet ik natuurlijk meters maken in het echie. Wel spannend, maar het grote voordeel van die linoplaten is dat de lijntjes al zo´n beetje voorgestempeld zijn, echt ideaal voor beginners zoals ik. Dit is de achterkant:

Nadat ik alles gequilt had vond ik de balletdanseres er nog steeds niet genoeg uitspringen. In mijn enorme verzameldrift had ik al eens potjes met glitterverf gekocht van Stewart Gill. De glitter zit in een soort transparante pasta, die verdwijnt in de stof. Na goed strijken zitten de glitters een soort van vast (maar ik ga het niet wassen om dat uit te proberen). Ik vind het een erg leuk effect. Nou nog wachten op de verjaardag van oudste voor ik het kan geven. Gelukkig kijkt ze niet op dit soort ´übersaaie´ blogs over ´dingetjes naaien´ ;-).

Foto en Lino

Het leek me leuk om de originele foto en de uiteindelijke lino nog even naast elkaar te zetten voor mijn eigen referentie:

Ik heb wat geschoven met alle lapjes (wat een rijk bezit) en ga dit setje eens in elkaar quilten:

Linoprinten met zelfgemaakte printpasta

Ok, aan de slag met de linoplaten, zo waren ze geworden. Ik heb vooral geprobeerd movement en motion met lijnen aan te geven. En soms komt dat er uit, en soms niet zullen we maar zeggen.

De balletdanseres is voor oudste dochter die voor het eerst spitzen heeft aangemeten gekregen. Op stof heb ik zowel een afdruk gemaakt van de discharge-pasta met een beetje verfpoeder (rechts) als de pure printpasta (links).

Na drogen, en heet strijken met stoom (stoom is nodig om de soda-ash watermoleculen te geven om de procionverf te laten reageren met textiel), lichtte de rechter afdruk helemaal op, er zit een blauwe waas in, maar dat is slecht te zien:


Hier nog een voorbeeld, boven is pure printpasta, onder is discharge met verf erin:


En dit gebeurd er als je een strijkijzer met stoom erop zet:


Oh ja, omwille van de foto hield ik het strijkijzer even stil. Die donkere streepjes zijn groeven in de bout. Is dus niet handig ;-) Blijven bewegen met dat ijzer!!

En tot slot nog even een totaalfoto. Je ziet zelf wel wat de printpasta is en wat de discharge-combipasta.

En in een hoekje, ook een eigen monogram op sommige lapjes.

Printpasta

Aan de hand van het vorige blog de basis voor printpasta gemaakt. Het is een bijna doorzichtige smurry die je weg kunt zetten tot je het nodig hebt. Voor de linoplaten wilde ik een beetje in een bepaalde kleur. Ik heb daarom een grote lepel vol in een verfbakje gedaan, en daar een halve theelepel procion verf bij (azuriet en toermalijn) en een volle theelepel soda-ash. De procionverf moet tenslotte nog gestimuleerd worden om een verbinding met de textiel aan te gaan.
Even flink doorroeren in het bakje en je hebt een klodder in de goede kleur en nog een pot over voor andere experimenten in andere kleuren. Met een sponsrollertje of kwast kun je de verf nu opbrengen op je linoplaat of stempel.

Ook het restant dischargepasta gemengd met een halve theelepel azuriet en een theelepel soda-ash. Ziet er ongeveer hetzelfde uit, je ziet het effect dan ook pas na het strijken. Zie volgende blog.

Ingrediënten printpasta

Vandaag ga ik aan de slag om zelf printpasta te maken en daarvoor heb ik me eens even verdiept in het recept van Stoftotverven (klik hier voor een printversie):

Artquilt Elements 2010 Video tour

Via Marijke ontving ik deze link, 3,5 minuut genieten:



Klik hier voor meer informatie.

Van foto naar linoleumplaat

En verder gaat-ie vandaag met les 2 van de online linocursus van Dijanne Cevaal. De eerste opdracht is een monogram maken maar dat heb ik al eens eerder gedaan in de cursus van Dreamline, dus daar ben ik snel mee klaar ;-), met het denkwerk dan. Het is de letter N in een omgekeerd apestaarttekentje. Ik vind internet zo´n geweldige ontwikkeling en e-mail is een belangrijke bron van kennis en inspiratie voor mij. Daarom deze combinatie en nu, 2 jaar later, is het nog even actueel, zo niet actueler nu ik ook een blog heb. Wacht ik zet hem gelijk in de header van dit blog, kan ik er een beetje aan wennen ;-).